واما راویان اخبار وناقلان آثار و طوطیان شکر شکن شیرین گفتار چنان حکایت کرده اند که:

روزی تعدادی از هم ولاتیهای عزیزمان بطور دسته جمعی دار فانی را وداع میگویند.ودر آن دنیا بعداز حساب و کتاب فراوان همگی پی میبرند که اهل دوزخند (یابقول امروزیا اهل جهنمند)وهمگی مستوجب عذابند.وفرشته ای از آنان سوال میپرسد که دوست دارید درکدام جهنم عذاب ببینید ؟خب طبق روال ما ایرانیان سوال از نحوه عذاب وتقسیم بندی عذاب و انواع جهنم میپرسند؟وفرشته جواب میدهددو نوع جهنم داریم :۱-جهنم ایرانی ۲-جهنم خارجی. وادامه میدهدکه در جهنم ایرانی هر روز قیری را مذاب کرده وبعداز جوش آمدن با قیفی داخل حلقومتان خواهند ریخت مامورین عذاب ایرانیان.واما درجهنم خارجیها این عذاب شیفتی میباشد یعنی یک روز عذاب و یک روز آف خواهید بود(یعنی یه روز عذاب یه روز استراحت).وباز همولاتیهای ما سوال واعتراض که چرا اله و بله؟و فرشته در پاسخ میگوید این سوالات از خط قرمز گذشتن است !!!فقط انتخاب کنید.واین بندگان خدا مجبور به انتخاب گردیدند عده ای حس وطن پرستی قوی داشتند وعده ای گفتند لااقل یک روز را به استراحت بگذرانیم.ومخلص کلام نیمی راهی جهنم خارجی شدند. و نیمی دیگر وارد جهنم ایرانی.....مدتی بدین روال گذشت.در جهنم خارجی همیشه سروقت مامورین عذاب اهالی آنجا را مورد عذاب قرار میدادند.یکروز درشیفت استراحتشان ایرانیها آنجا گفتند که یک روز در میان اینهمه عذاب میکشیم وپوست استخوان شده ایم بیچاره آنانیکه در جهنم ایرانی هستند چه میکشند؟هر روز عذاب هروز عذاب. بهتر آنست که سری به جهنم ایرانیان بزنیم وحالی ازآنان بپرسیم؟وبطرف جهنم ایرانیان براه افتادند.وقتی وارد آنجا شدند دیدند ای بابا هر کس خوش وخرم گوشه ای نشسته وصحبت میکنند (البته مابیشتر غیبت وبا صحبت عوضی میگیریم)وآب زیر پوستشون اومده وهمگی اینان انگشت بر دهان ماندند. دراین اوصاف دوستان خود را یافته وحال قضیه را میپرسند که آخر اینان چگونه. اینهمه عذاب را تحمل میکنند؟وپاسخیشیرین میشنوند یکی از آنان این گونه میگوید:

ای بابا کجای کارید.اینجا ناسلامتی جهنم ایرونیه ها.یعنی خدمت سروران خودم عارضم که اینجا یه روز قیر هست قیف نیست .یه روز قیف هست قیر نیست. یه روز هم قیف هست وهم قیر مامورین عذاب نیست. یه روز هم قیف و هم قیر هم مامور هست وسیله ذوب قیر نیست و.............مخلص کلام ما تابه امروز حتی عذاب نوبر هم نکردیم!!!!!!!!!!!